معرفی رشته مهندسی پزشکی و شرایط قبولی دانشگاه
مهندسی پزشکی یا مهندسی زیست پزشکی (به انگلیسی: Biomedical engineering) ترکیبی از دو گروه ریاضی و تجربی است.
مهندسی و پزشکی همکاری خوبی در کمک به بیماران و پزشکان داشته اند و در این راه گام های مفیدی برداشته شده است. در حقیقت برای ایجاد یک پل بین رشتههای مهندسی (به طور خاص الکترونیک، مکانیک، کامپیوتر و مواد) و رشتههای پزشکی ایجاد شده است.
بخاطر گسترش روز افزون سیستمهای مهندسی در حیطه بهداشتی و پزشکی، تربیت و وجود نیروی انسانی متخصص و متبحر که آشنا به وسایل و تجهیزات پزشکی امری ضروریست.
مهندسان پزشکی، با هدف بهبود کیفیت و کارآیی مراقبت از بیمار، راهحلهایی را برای مشکلات درمانی و پزشکی، تجزیه و تحلیل و طراحی میکنند. این راهحلها غالباً در قالب یک سختافزار یا نرمافزار و یا ترکیبی از این دو ارائه میشوند.
مهندسی پزشکی یکی از تازهترین رشتههایی است که قدم به عرصه دنیای فناوری جهانی نهاده و این رشته بدین منظور شکل یافته تا پزشکان را در تشخیص و درمان یاری دهد. مهندسی پزشکی دقت و تنوع در تشخیص را گسترش دادهاست بهطوریکه تشخیص بدون دستگاهها امکانپذیر نیست. تاکنون دستگاههایی از جمله EEG ،ECG ،MRI ،CTscan کمک بسیار بزرگی به پزشکی نمودهاند و هم راستای وسایل تشخیصی وسایل و ملزومات درمانی گسترش یافته تا بیماران را به گونهای تحت درمان قرار گیرند که میتوان سمعک، ونتیلاتور، دیالیز (تراکافت)، فراصوت (اولتراسوند) و کاربردهای گوناگون لیزر را نام برد.
مسئولیتهای یک مهندس پزشکی میتواند شامل تحقیق ، توسعه ، آزمایش و ارزیابی دستگاههای پزشکی ، مشاوره در مورد خریدهای جدید زیست پزشکی برای بیمارستانها و مراکز درمانی باشد. مهندسان پزشکی ممکن است در دستگاههای پزشکی ، تحقیقات سلولهای بنیادی ، ژنومیک ، فناوری نانو و… تخصص داشته باشند.
متخصصان مهندسی پزشکی میتوانند موارد زیر را انجام دهند:
طراحی سیستمها و محصولاتی مانند اندامهای مصنوعی داخلی و خارجی که جایگزین اعضای از دست رفته یا ناقص بدن میشوند.
طراحی و ساخت دستگاههای تشخیص مشکلات پزشکی و بیماریها
نصب، تنظیم، نگهداری، تعمیر یا پشتیبانی فنی تجهیزات پزشکی
آموزش کاربری تجهیزات پزشکی به کادر پزشکی و درمانی
کار و تحقیق در جنبههای فنی و مهندسی مربوط به سیستم های بیولوژیکی انسانها و حیوانات در کنار دانشمندان علوم دیگر و پزشکان
کاربردهای مهندسی پزشکی
از جمله کاربردهای این رشته میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- ساخت اندامهای مصنوعی
- ساخت رباتهای جراحی
- ایجاد پروتز پیشرفته
- داروهای جدید
- فرایند دیالیز کلیه
کدام دروس دوره دبیرستان در رشته مهندسی پزشکی بیشتر کاربرد دارند؟
کلیه دروس ریاضی به خصوص مباحث حساب دیفرانسیل، آمار و احتمال و ریاضیات گسسته. مباحث ریاضی و آمار، در اکثر دروس اختصاصی رشته مهندسی پزشکی مورد استفاده قرار میگیرند. همچنین مباحث مربوط به فیزیک و شیمی نیز در برخی گرایشهای این رشته، کاربرد زیادی دارند.
ناگفته نماند برنامهنویسی به یکی از زبانهای پرکاربرد مانند C++ ،C# یا Python و مهارت کار با رایانه و نرمافزارهای تخصصی مانند Matlab و نرم افزارهای طراحی و آنالیز مدارهای الکترونیکی برای انجام پروژهها و تمرینهای دروس رشته مهندسی پزشکی ضروری است.
دروس عمومی مشترک بین تمام رشته ها نیز شامل مباحث ادبیات، معارف اسلامی و زبان انگلیسی هستند که در بین آنها پایه قوی در زبان انگلیسی، تاثیر زیادی در ادامه تحصیل در رشته مهندسی پزشکی خواهد داشت. بسیاری از متون و کتب مرجع این رشته، به خصوص در سطح تحصیلات تکمیلی، به زبان انگلیسی هستند.
واحدهای درسی مقطع کارشناسی
حداقل و حداکثر مجاز طول دوره کارشناسی مهندسی پزشکی در چهار گرایش مطابق آئین نامه های دوره کارشناسی شورایعالی برنامه ریزی است.
تعداد کل واحد های درسی در طول دوره 140 واحد می باشد که شامل دروس عمومی، پایه، اصلی، تخصصی و اختیاری، به شرح زیر میباشد:
1- دروس عمومی 20 واحد
2- دروس پایه 26 واحد
3- دروس اصلی 47 واحد
4- دروس تخصصی 47 واحد
درسهای این رشته در طول تحصیل دروس مشترک در گرایشهای مختلف
ریاضی عمومی
معادلات دیفرانسیل
فیزیک عمومی
برنامهنویسی کامپیوتر
آمار حیاتی و احتمالات
محاسبات عددی
استاتیک و مقاومت مصالح در مهندسی پزشکی
ریاضیات مهندسی
مقدمهای بر مهندسی پزشکی زیستی
تجهیزات عمومی بیمارستانها و کیلینیکهای پزشکی
مدارهای الکتریکی
الکترونیک
مدارهای منطقی
بهداشت عمومی
اصول توانبخشی وسایل و دستگاهها
اصول و کلیات مدیریت خدمات بهداشتی ـ درمانی
اصول سیستمهای رادیولوژی و رادیوتراپی
فیزیولوژی
آناتومی
فیزیک پزشکی
زبان تخصصی مهندسی پزشکی
بیوفیزیک
کارورزی
پروژه
این رشته در مقطع کارشناسی شامل چهار گرایش به شرح زیر است:
- بیوالکتریک
- بیومکانیک
- بیومتریال
- بالینی
گرایش بیوالکتریک
هدف گرایش بیو الکتریک رشته مهندسی پزشکی تربیت کردن افرادی است که بتوانند از پس تجهیز، نگهداری و طراحی دستگاههای پزشکی برآیند؛ یعنی مهندس الکترونیک با تجربه ای باشد که با زمینههای پزشکی هم آشنا باشد و بتواند دستگاههای پزشکی را طراحی کند و بسازد و یا بتواند دستگاه را از خارج سفارش دهد.
رشته بیوالکتریک علم استفاده از اصول الکتریکی، مغناطیسی و الکترومغناطیسی در حوزه پزشکی است؛ و الگوبرداری از سیستم های بیولوژیکی در طراحی های نوین مهندسی را هم شامل می شود. پس مهندس بیوالکتریک هم به گرایش های مهندسی برق با دیدگاه علم خود نگاه میکند و هم از مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات کمک می گیرد.
(گرایش بالینی نیز در برخی از دانشگاهها وجود دارد که در اصل، همان گرایش بیوالکتریک محسوب میشود)
گرایش بیومکانیک:
در این گرایش، در حوزه فنی، تمرکز روی دروس فیزیک و مکانیک کلاسیک سیالات و جامدات است. هدف این گرایش، تحلیلهای حرکتی اندامها و کاربرد رباتیک در طراحی و تولید وسایل تشخیصی و درمانی است.
گرایش بیومتریال:
در این گرایش، تمرکز روی شناخت مواد و ترکیبهای طبیعی و مصنوعی است. کاربرد این مواد در اندام مصنوعی و مصارف درمانی معمولا در قالب به کارگیری بافتهای زنده و مواد مصنوعی برای کاشت آنها در بدن است.
برخی از قابلیت های یک مهندس بیوالکتریک بعد از فارغ التحصیلی عبارتند از :
– پردازش تصاویر پزشکی و سیستم های تصویربرداری
– طراحی سیستم های گفتاردرمانی
– ساخت وسایل توانبخشی و طراحی بخش های الکترونیکی و کنترل اعضاء و اندام مصنوعی
– طراحی سیستم های مانیتورینگ بیمارستان و ساخت و طراحی سیستم های آزمایشگاهی پزشکی
– پردازش علائم حیاتی
– مدلسازی سیستم های بیولوژیک
دیدگاهتان را بنویسید